Kerncijfers LBA
De campagne `Moet je je eigen ik verstoppen om geaccepteerd te worden’ heeft ook in 2010 veel mensen tot het initiatief gebracht ervaren discriminatie te melden bij een van de antidiscriminatiebureaus. Het aantal meldingen steeg in dat jaar met 6%. Evenals in vorige jaren heeft bijna de helft van de klachten betrekking op de grond ras. Het zojuist verschenen rapport `Kerncijfers 2010’ geeft een overzicht van het aantal discriminatieklachten en meldingen en laat tevens zien hoe deze zijn verdeeld over de verschillende discriminatiegronden als – naast ras – b.v. leeftijd, godsdienst, seksuele gerichtheid en handicap/chronische ziekte.
De meeste ADB’s in Nederland werken sinds augustus 2010 samen in de LBA, de Landelijke Brancheorganisatie van Antidiscriminatiebureaus. Gezamenlijk dragen zij zorg voor de kwaliteit en professionaliteit van zowel de klachtbehandeling als de registratie. Vanaf juli 2011 zal deze registratie van voorvallen plaatsvinden in een registratieprogramma ,dat door alle LBA-bureaus gebruikt wordt. Dit vergemakkelijkt de vergelijking van cijfermateriaal en dossieronderzoek.
Het LBA is in de Kerncijferrapportage terughoudend in het verbinden van conclusies aan de toename van het aantal meldingen: niet alle ervaren discriminatie wordt gemeld bij een van de ADB’s. Daarnaast wordt niet alle discriminatie door de betrokkenen ook als dusdanig ervaren. Tenslotte zijn niet alle incidenten die worden gemeld discriminatie zoals dit is vastgelegd in de Nederlandse en Europese wetgeving.
Ondanks deze terughoudendheid wat betreft het duiden van de cijfers biedt de Kerncijferraportage een waardevol beeld van de recente ontwikkelingen en aard en omvang van ervaren discriminatie.
- Een derde van de discriminatieklachten heeft betrekking op de arbeidsmarkt: werving, selectie, bemiddeling ,arbeidsvoorwaarden, - omstandigheden tot en met het beëindigen van de arbeidsverhouding.
- Burenconflicten waarbij discriminatie een rol speelt vormen 10 % van het aantal meldingen. Daarbij is niet altijd duidelijk of de in het contact met de buurt ervaren discriminatie oorzaak is van het conflict of gevolg.
- Meldingen over collectieve voorzieningen als overheid en gezondheidszorg en commerciële dienstverlening als detailhandel en openbaar vervoer maken elk 8% van het totaal uit.
- Discriminatie uit zich meestal (57%) als omstreden behandeling: belemmering van toegang of uitsluiting van diensten en voorzieningen. Ook vijandige bejegening, bedreiging en geweld kunnen uitingsvormen zijn.
- Wellicht verrassend is dat de meeste melders uit de afgelopen vijf jaar van Nederlandse afkomst zijn. Het aantal autochtone melders is met name de laatste twee jaar fors gestegen, mogelijk door de voorbeelden die gekozen zijn bij de landelijke campagnes.
Naast cijfers geeft de Kerncijferrapportage een toelichting op de gebruikte gegevens. Sommige ADB’s kunnen, naast het cijfermatig materiaal van eigen cliënten, gebruik maken van registraties van derden als de politie en graffiti meldingen van gemeenten.
Een belangrijke pijler voor het werk van de ADB’s is de Wet Gemeentelijke Antidiscriminatievoorzieningen (WGA), van kracht sinds 2009. Deze wet verplicht gemeenten hun burgers toegang te bieden tot een onafhankelijke organisatie waar zij terecht kunnen voor bijstand en advies bij klachten over ervaren discriminatie. Ook de Aanwijzing Discriminatie van het college van procureurs generaal, waarin de rollen van Openbaar Ministerie, politie, gemeenten en ADB’s staan beschreven, vormt een belangrijk richtsnoer. Deze Aanwijzing zal aan het einde van dit jaar worden geëvalueerd.
De LBA verwacht in 2011 verder te werken aan een uniforme registratie en beschouwt het landelijk programma LBAnet, dat vanaf 1 juli toegankelijk is voor de aangesloten bureaus, daarbij als een belangrijke en onmisbare stap in de gewenste richting.
